Maksymalna długość umowy na czas określony 

Maksymalna długość umowy na czas określony 

 

Umowa o pracę na czas nieokreślony gwarantuje pracownikom większą stabilność zatrudnienia, jednak była niechętnie zawierana przez pracodawców, którzy najczęściej zawierali z pracownikami umowy na bardzo długi czas określony (5, 10 lat). W 2015 roku ustawodawcy wprowadzili ograniczenia czasowe, których celem było wyeliminowanie nieuzasadnionego korzystania z umów o pracę na czas określony. Jaka jest dziś maksymalna długość umowy na czas określony? 

Ograniczenia czasu trwania i liczby umów 

Przed rokiem 2016, kiedy to weszła w życie nowelizacja Kodeksu Pracy, wprowadzająca poniższe zmiany, przepisy co prawda wskazywały, że pracodawcy mogą zawrzeć z pracownikiem maksymalnie 2 umowy na czas określony, jednak nie regulowały czasu ich trwania. W efekcie, jak już wspominaliśmy, pracodawcy podpisywali z pracownikami umowy z bardzo długim czasem określonym. 

Obecnie zawarcie długoterminowych umów o pracę jest niedozwolone. 

Według Kodeksu Pracy maksymalna długość umowy na czas określony to 33 miesiące. Ponadto całkowity okres zatrudnienia na podstawie kilku umów o pracę na czas określony zawartych przez te same strony stosunku pracy nie może przekraczać 33 miesięcy .

Jeżeli termin ten zostanie przekroczony, pracownika uważa się za zatrudnionego na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony od pierwszego dnia po upływie powyższego terminu.

W praktyce, zgodnie z nowymi przepisami, ustalony okres zatrudnienia nie może przekraczać 3 lat

(3-miesięczny okres próbny plus 33-miesięczna umowa o pracę na czas określony lub kilka umów na czas określony, których łączna długość nie przekracza 33 miesięcy).

Kolejną ważną zmianą jest to, że pracodawca może zawrzeć maksymalnie trzy umowy o pracę na czas określony z jednym pracownikiem. Jeżeli czwarta umowa zostanie zawarta, pracownika uważa się za zatrudnionego na czas nieokreślony. 

Są to istotne zmiany w stosunku do wcześniejszych przepisów, kiedy to trzecia umowa na czas określony stawała się umową na czas nieokreślony na mocy prawa, ale tylko wtedy, gdy odstępy między kolejnymi umowami nie przekraczały jednego miesiąca. W efekcie, pracodawcy unikali prawa, przedłużając takie odstępy, dzięki czemu mogli zawierać nieograniczoną ilość umów o pracę na czas określony. Dziś maksymalna długość umowy na czas określony i maksymalna ilość zawartych tych umów między tymi samymi stronami jest stała i nie zmieni tego fakt, ponownego podjęcia zatrudnienia.  Projekt ustawy dopuszcza pewne wyjątki od wyżej wymienionych ograniczeń czasu i liczby umów o pracę na czas określony (w tym umów zawieranych w celu zastąpienia pracowników lub wykonywania pracy sezonowej i tymczasowej).